Αντιπαρασιτικά

Τα αντιπαρασιτικά χρησιμοποιούνται τόσο για την απομάκρυνση ήδη υπαρχόντων παρασίτων όσο και για την προστασία από παράσιτα που ελλοχεύουν. Τέτοια παράσιτα είναι διαφόρων κατηγοριών και είτε απλώς ενοχλούν το ζώο με την εγκατάστασή τους στο δέρμα του, είτε απειλούν την υγεία του και σε ακραίες περιπτώσεις και τη ζωή του.

Η αποπαρασίτωση γίνεται για την απομάκρυνση των ενδοπαράσιτων (ασκαρίδες, ταινίες) και των εξωπαράσιτων (ψύλλοι, τσιμπούρια).

Ενδοπαράσιτα

Οι ασκαρίδες (Toxocara canis, Toxocara cati) μεταδίδονται στο ζώο όταν αυτό καταπιεί αυγά του παρασίτου που βρίσκονται στο έδαφος, ή μπορούν να μεταδοθούν από τη μητέρα στο κουταβάκι ή στο γατάκι κατά τη φάση του θηλασμού.

Τα ζώα προσβάλλονται από τις ταινίες (Dipylidium caninum, Echinococcus granulosus κτλ.) καταπίνοντας ψύλλους ή ωμά σπλάχνα των ενδιάμεσων ξενιστών (ψάρια, κουνέλια, πρόβατα κτλ.).

Στα ζώα παρατηρείται:

1. έμετος
2. διάρροια
3. διάταση της κοιλιάς
4. αίμα ή βλέννη στα κόπρανα

Η αποπαρασίτωση πρέπει να ξεκινάει στα κουταβάκια και στα γατάκια από την ηλικία των 20 ημερών και να επαναλαμβάνεται κάθε 10 μέρες μέχρι την ηλικία των 2 μηνών. Μετά, η αποπαρασίτωση γίνεται κάθε 3 μήνες.

Η αποπαρασίτωση είναι σημαντική γιατί η εχινοκοκκίαση είναι ζωοανθρωπονόσος και στον άνθρωπο προκαλεί την υδατίδωση, δημιουργώντας κύστεις σε διάφορα όργανα.

Η πρόληψη επιτυγχάνεται με:

• αποφυγή διατροφής του ζώου με ωμό κρέας
• αποπαρασιτισμό σύμφωνα με το πρόγραμμα που σας συστήνει ο κτηνίατρος

Εξωπαράσιτα

Ο αποπαρασιτισμός από τα εξωπαράσιτα (ψύλλους, τσιμπούρια) γίνεται με τη συχνή χρήση διάφορων εντομοαπωθητικών (περιλαίμια, spray ή αμπούλες), ανάλογα με το πρόγραμμα που σας συστήνει ο κτηνίατρός σας.

Οι ψύλλοι μπορούν να προκαλέσουν στο ζώο σας δερματικές αλλοιώσεις, κνησμό και αναιμία, ενώ τα τσιμπούρια είναι φορείς της Ehrlichia spp. και της Babesia spp., που μπορούν να προκαλέσουν ερλιχίωση και πιροπλάσμωση αντίστοιχα, δύο νοσήματα πολύ σοβαρά για τον σκύλο σας.